Escándalo nas oposicións de Galicia

1. 
   

   Autora do comentario:

   Marina

   Localidade:

   Pontevedra

   Data de publicación:

   Sábado 16 de xullo de 2011. La Voz de Galicia.

   Nadie va a hablar de las escandalosas notas que están poniendo en las oposiciones de magisterio en Galicia? Ya está bien de callar! Es hora de ponerse a hablar claro.
   Este año están suspendiendo a muchisima gente, dando notas super altas a los interinos y algún aprobado a los que aún no han trabajado (no es cuestión de llamar la atención) pero... con este movimiento tan extraño ya es cuestión de poner el grito en el cielo...que esperan que hagamos? Está claro que hay que cambiar el sistema desde ya, pero basta de callarse y dejar que todos hagan lo que quieran mientras la gente que realmente se ha preparado sacan notas que no se merecen.
   Sino me creen solo tienen que entrar en la pagina de la xunta oposicions y ver las notas; comprobareis que las notas mas altas se las están llevando los interinos mientras que el resto tienen notas que dan risa.
   BASTA YA! Que tenemos que hacer? Un movimiento 15M pero de oposiciones? Si es así se acabara creando porque basta ya de callarse.
   Manifestemonos señores, despues nos llevamos las manos a la cabeza viendo como está la educación?
   La educación empieza por una oposición limpia, sin pactos ni enchufes varios.
   Queremos una oposición sincera y la queremos YA!

Universidad de Vigo

11. 
    

    Autor do comentario:

    Manuel de la Bastida

    Localidade:

    Vigo

    Data de publicación:

    Venres 15 de xullo de 2011. La Voz de Galicia.

    
    
    Leo que en la universidad de Vigo el 80% del presupuesto se va en mantener toda una retahíla de cargos, al parecer y segun el sindicato CIG, sin el menor beneficio académico. En ese mismo artículo me entero que hay doscientos profesores ocupando cargos de distinta índole y sin impartir ¡Ni una sola hora de clase! ¿Es que nos hemos vuelto locos? ¿O quizás tontos? No se me ocurre una situación ni lejanamente similar en la universidad privada; entonces ¿Porqué ha de convertirse la pública en una suerte de república bananera nepotista? No creo que en este país sobre dinero para tanto dispendio ni que el nivel educativo esté en unos niveles como para seguir consintiendo esto. Ahora que se conoce el despropósito, a ver si aparece un político con los suficientes redaños para denunciarlo, que va a ser que no.

Acabouse o choio

Pasos sen pegadas (Columna de opinión)

Ignacio Bermúdez de Castro 

Data de publicación:

Domingo 17 de xullo de 2011. La Voz de Galicia.

Os que nos alegramos de que a Constitución se cumpra escrupulosamente estamos de parabén, pois o artigo 14 da mesma, ese que di que todos os españois somos iguais ante a lei sen distinción de causa algunha, a partir de agora, vai ser un pouco máis crible. A matrícula universitaria deixa de ser gratis para o persoal non universitario de Educación, ou para os seus fillos, aínda que este columnista pregúntase por que non ocorre o mesmo cos traballadores das universidades galegas. ¿É que un funcionario de Facenda, ou os seus fillos, non tributan como todo fillo de veciño, ou un de calquera concello non pasa por caixa ano si e ano tamén para abonar o imposto de circulación dos seus vehículos? A desaparación desta absurda norma suporá un aforro de case dous millóns de euros ás tres institucións académicas galegas, o que nestes tempos que corren non é moco de pavo. Se hai algo que produce rexeitamento nun Estado de dereito son os agravios comparativos, e a exención do pago destas taxas é un tan grande como un templo centenario. O diñeiro que se recadará a partir de agora ten moitos buracos que tapar, pero ben podería dedicarse á creación de bolsas destinadas a que os máis necesitados poidan cursar estudos superiores, pois como están as cousas, calquera manda un fillo a estudar fóra de casa. Privilexios bananeros para un país no cal chegou a non porse xamais o sol e, asómbrense, que ata fai máis ben pouco xogou na Champions League da economía. Sabia frase a que di que «un é dono dos seus silencios e escravo das súas palabras».

¡QUÉ PAREN ESTO! ¡QUE YO ME BAJO!

1. 
   

   Autor do comentario:

   ALEJO FIGUEROA SOTO

   Localidade:

   CORME

   Data da publicación:

   Venres 15 de xullo de 2011. La Voz de Galicia.

   ¡QUÉ PAREN ESTO! ¡QUE YO ME BAJO!
   
   Decepción, indignación? ¿qué se yo? Yo, SÍ, me declaro culpable? soy ¡FUNCIONARIO! Aún más? soy DOCENTE y por lo que vengo observando de un tiempo a esta parte, de GALICIA. La profesión más vilipendiada, pero a la par la más envidiada. Nos han recortado el sueldo? el pueblo se contenta (los políticos dispondrán de más sueldo para sus? ¿chanchullos?). Nos suben los impuestos? el pueblo se contenta (los políticos disfrutan, se frotan las manos? la gente dice: ¡qué bien gobiernan!). No hemos creado la situación, pero nos llevamos la culpa de todos los males de este país? ¿Es posible que el PUEBLO crea que nosotros somos los verdaderos culpables? En este país hay muchísima gente más privilegiada que los funcionarios del Estado. Evidentemente no hay que negar la evidencia de que el trabajo es para toda la vida, pero ¿cuánto nos ha costado conseguirlo? Tres años de carrera para los maestros; cinco para los licenciados y unos pocos más para doctores y catedráticos. Años, todos ellos, de privaciones, sin sueldo y, viviendo de nuestros padres, sin poder derrochar la paga semanal que tenía que durar y no precisamente como las pilas que tanto duran. Esos que tanto nos vilipendian ya se sentían los dueños del mundo (dejaron de estudiar para trabajar, pues del estudio no iban a sacar nada). Mírense en su interior, no es mentira? eso pensaban? pero el mundo gira y, lo que antes era denostado hoy es envidiado. Nos costó? MUCHO, pero hoy aquí estamos, con la cabeza muy alta defendiendo una profesión que muchos de los padres aborrecen pero envidian. Nosotros NO podemos hacer trampas, nuestro sueldo es el que es. NO tenemos acceso a muchas ayudas (becas, libros, material?) porque se nos dice que rebasamos el umbral de la renta necesaria para recibir esas ayudas, pero, como seguimos pensando que alguna vez alguien tiene que cambiar esta situación, seguimos pidiendo. Todos conocemos gente, en este país, MUCHOS (y cada vez son más), que NO declara lo que realmente gana, pero que, sin embargo, solicita todo tipo de ayudas y se las conceden (ganando mucho más que cualquiera de nosotros). Ahora, este mes de junio también se suma a la lista de los listos la BANCA solicitando una comisión por guardarte un dinero del que no pides información más que de pascuas en viernes (NO lo vas a llevar para casa tal y como está el país). Juegan con tu dinero y, encima, solicitan que les pagues por disponer de un dinero que ES TUYO. Hoy, 15 de julio de 2.011, las Universidades Gallegas nos pegan la ¿última? puñalada trapera: a partir de YA hay que pagar las tasas universitarias? NUESTRO ÚLTIMO PRIVILEGIO y sin concedérsenos ayudas (familia con dos hijos universitarios? echen cuentas). Ah, se me olvidaba: el FUNCIONARIO que es cabeza de familia es el que trae el dinero a casa y, ya que ustedes todo lo saben, pregunten si lo que cobramos nos da para llegar a tener algo ahorrado? Cómo para tener que pagar, además una HIPOTECA. Cuando, de una vez por todas se detendrá nuestra humillación.

PLENO DO CONCELLO. MOCIÓN SOBRE O PORTOVELLO.

 O que a curuxa viu no pleno do dia 1 de xullo e os xornais non contaron.

O primeiro día das vacacións, a curuxa dicidiu cambiar un pouco a súa actividade e non durmir pola mañá. Como é verán, todos os organismos están moito máis vivos e gustan de se manifestar tan pronto a luz do día aparece polo horizonte. A curuxa que sempre fai ao revés, nesta ocasión quixo facer como o resto dos mortais e viaxar cara o edificio máis nobre que hai na Praza Maior.

Había pleno por ser primeiro venres de mes e a curuxa acomódase no “poleiro” para ver o espectáculo dende a barreira e observar o que os representantes municipais fan cando se reúnen para falar e falar. Preside o salón un grande retrato do rei e unha pantalla grande de televisión onde se pode ler “Ourense, cidade wifi”. Que modernos, son estes gobernantes -pensa a curuxa-. Tamén hai moitas cámaras e... máis micrófonos ca persoas. Puntualmente os protagonistas van entrando e saúdan. O grupo máis ruidoso sitúase á dereita da presidencia, uns van diante e outros detrás como escoltando. Ao final entra o máis pequeno e saúda en voz alta: Buenos días, nos dé Dios.

Coma uns árbitros, entran os que se sitúan na presidencia e saúdan aos xogadores. Parecen seguros de si mesmos coma se xogasen na casa. Nas súas facianas reflíctense certos sorrisos de satisfacción.

O público tamén se sitúa “no poleiro”. Entre a xente hai algún exconcelleiro e dous policías acomódanse cerca da porta por se cómpren os seus servizos. Van ser expectadores dunha representación da manifestación do poder popular. A un pequeno movemento do concelleiro máis pequeno, unha voz escóitase polo baixo entre o público “o outro dando ordes, por detrás, coma sempre...”. Por detrás dos concelleiros, no salón colócanse seis ou sete xornalistas comodamente sentados e tres cámaras non perden nin sequera un xesto dos protagonistas.

O árbitro manda comezar o xogo. O primeiro en darlle un punteirazo ao balón será o Sr. Jácome que manda corrixir un erro que se produciu na acta anterior. O árbitro toma nota. Despois intervén outro concelleiro. Non é moi grande e ten barba branca. A curuxa non sabe moi ben o porqué, pero recórdalle a aquel ananiño do conto Branca de Neve, que lle chamaban Gruñón. Polo seu ton, parece enfadado, porque non o chamaron antes para reunirse, e... bérralle ao árbitro “Cando os que mandan perden a vergonza, os que obedecen perden o respecto”. Parece que lle gusta facer citas. O árbitro mándalle ao seu secretario, dar explicacións. O secretario explica e explica e mentres... os concelleiros aproveitan para ver os seus móbiles, atender as mensaxes e chatear...Que modernos, son estes gobernantes -pensa a curuxa-. Non perden un minuto. Algún destes aparellos acaban polo chan. Ao final todos votan o mesmo, e acabouse o primeiro acto.

Agora o árbitro manda comezar o segundo. Intervén unha concelleira loira que fala cunha voz un pouco engolada, demasiado enfatizada, nunha xerga retórica que á curuxa lle parece que só entende ela. Parece nerviosa...debe ser a primeira vez que intervén no pleno. O ton e excesivamente monocorde e tenso.

Dálle reposta nun ton garimoso e comedido o concelleiro que se sitúa xusto enfronte, na diagonal da concelleira loira. O ton é amistoso, conciliador, mesmo bondadoso...sitúase nun plano superior de ensinar ao que non sabe, mesmo ás veces parece que está dando unha lección... Á curuxa tamén lle recorda a algún dos personaxes de Branca de Neve, pero non sabe ben se situalo entre O Sabio, ou O Feliz. O ananiño das barbas brancas de novo lle retruca e rífalle ao Sabio pola súa actitude.

Outra concelleira, loira, pero menos, e máis delgada, quere un Concello “transparente” e explica que é o que se ten que facer para iso: publicar mensualmente na páxina web, os gastos que o Concello ten. O Sabio, explícalle que iso non é posible e dende o seu pedestal de sabedoría en ton paternalista ofrécese a darlle explicacións en privado, aínda que tamén aproveita para rifarlle “garimosamente” por usar a expresión “gastos desmesurados” que non pode admitir. Os do grupo do das barbas brancas queren o mesmo pero cada catro meses. Como na súa resposta O Sabio aludiu a outras institucións nas que gobernan os outros, o máis pequeno de todos, quere tomar a palabra para dicir que na “súa institución” dánselles as fotocopias dos expedientes a todos os deputados que as pidan...máis transparencia non pode haber. Agora establécese un campionato de “tranparencia” e a concelleira que senta a esquerda do árbitro, di que os do seu grupo xa eran “transparentes” hai moitos anos...mentres se explica, o pequeno vai rachando uns papeis que traia no peto, e outra concelleira colle o teléfono para atender unha chamada (sería moi urxente... -pensa a curuxa--). O árbitro pon fin a discusión e manda votar. A proposta será rexeitada.

Comeza outro acto. O protagonista será o das barbas brancas. Agora rifa polo cuartel de S. Francisco e a concelleira que se senta a esquerda do árbitro tenta calmalo dándolle uns papeis; pero estes papeis aínda o cabrean máis porque son doutra cousa (son da depuradora). Despois de moito discutir con outra concelleira que el chama Sota, pero que se apelida Soto, acaban todos votando favorablemente a moción con algunha pequena emenda. O mesmo que ocorreu coa da depuradora, so que neste caso o que tivo que dar as explicacións para calmar ao das barbas brancas foi o árbitro, dicíndolle que non escoitaba e non puña atención ao que se lle explicaba; por exemplo que non se pode poñer unha depuradora nunha montaña, o cal irritou aínda máis ao das barbas, porque xa o sabía, xa que segundo dixo gustáblle ir moito alí a escoitar o sermón. (?)

E chegamos ao acto que máis lle interesaba á curuxa. Era unha moción que levaba outra concelleira, neste caso de pelo loiro, pero rizado. Trataba, en resumo, de pedirlle ao pleno unha resolución para que os alumnos do Portovello, continuasen no centro un ano e, durante ese ano, establecer conversas cos afectados para chegar a solucións consensuadas. Despois dunha breve exposición do problema, con algunha valoración sobre a educación pública, recibiu cumprida resposta por parte doutra concelleira, morena neste caso, que vestía un cinxido vestido vermello e que sentaba a dereita do das barbas brancas. Como se a actitude do das barbas se contaxiase, comezou tamén rifándolle á concelleira que propuxo a moción. “Mal empezamos” -lle dixo- e imos votar en contra. Explicou que o que dicía a concelleira non era certo, porque os alumnos teñen praza no centro “As Lagoas” que está a menos de douscentos metros onde se crearán tres unidades máis; que os profesores non serán desprazados, que teñen praza en Ourense e poden ir a outro instituto, que o centro Portovello será un centro integrado orientado ao traballo e á empresa e que o seu partido opta polo emprego...A curuxa pensaba...Onde oín eu antes estes argumentos? Non sería no despacho de Rogelio Martínez?

A concelleira que propuña a moción, entristecida, tentaba convencer cun ton lastimeiro a outra que se vía arrogante e triunfadora. De novo, na réplica, cargaba máis as tintas... Onde estaba vostede cando lle descontaron os cartos aos profesores?...Nós queremos a participación dos pais, por iso acabamos de aprobar a Lei de convivencia e participación. Apoiamos aos alumnos, apoiamos aos profesores... O centro Portovello, vai ser un centro de referencia. Expresamos o noso total apoio ao profesorado do Portovello...

A moción foi aprobada con dezaseis votos a favor. E os que dicían que expresaban todo o seu apoio..., votaron en contra...

Neste intre os ollos de curuxa abríronse e acadaron unha dilatación esaxerada. A cabeza dáballe voltas arredor, coma se dun carrusel se tratase. Non podía saír do seu asombro...Acordou marchar canto antes daquel perigoso lugar. Afortunadamente topou unha fiestra aberta cerca do “poleiro” e dende a soleira da ventá aínda escoitou ao Jácome preguntarlle ao alcalde polo futuro tranvía de Ourense e ao das barbas brancas postularse para xefe da seguridade cidadá.

Camiño da sobreira, a curuxa ía pensando ...Quen lles fará os argumentarios a estes concelleiros?

A CURUXA ESTÁ CONFUSA...

Como non dorme, a curuxa colleu un mal vicio. O vicio de ler. É esta unha actividade altamente perigosa. A lectura conduce á reflexión, a exercitar o pensamento, a ordenar as ideas e a preguntarse por que acontecen algunhas cousas... e este punto é o máis crítico de todos, porque se a curuxa chega a algunha conclusión clara, igual lle dá por pasar a acción e decide facer algo. Normalmente a curuxa é pausada, paciente, tranquila, reflexiva e pasa todo o día cos ollos pechados, como debe facer calquera curuxa que se precie. Pero, ás veces, cando hai algo que a preocupa moito...a curuxa le, e, por veces, escribe.

Estes días anda preocupada polos cambios que se están a producir en Educación, porque viu moito rebumbio no Portovello. Quere enteirarse do que pasa e busca información nos xornais, porque a televisión non a ve moito... Pero a curuxa, que quere ser ecuánime e obxectiva, sabe que para informarse ben, hai que contrastar varias informacións e mesmo, buscar informacións oficiais, que, normalmente, deben ser máis obxectivas. A curuxa, como botou moito tempo observando cos ollos ben abertos, sabe como pode obter moita información e consulta documentos oficiais. 

    - Si, aquí é donde me vou enteirar ben -pensa ela-.

Le, unha vez e outra vez, pero hai cousas que non acaba de comprender. Pensa... Quen escribirá isto? Que intención tería ao escribilo? Dicir...di unhas cousas pero eu sei que cala outras que debería dicir tamén. Por que dirá que o peche do Portovello, pode producir un gran beneficio social? Por que dirá que non se causa ningún prexuízo ao alumnado nin as súas familias?

A curuxa, non comprende nada. Se non se lles causa ningún prexuízo, debe ser logo, que a eles lles gusta manifestarse porque si. E como moitos son músicos, e non teñen onde actuar por causa do paro, van tódalas mañás a actuar diante da Xefatura Territorial de Educación, que é onde os poden contratar. Á curuxa moléstalle que toquen pola mañá, porque é cando ela dorme. Tomará unha decisión: vailles dicir aos alumnos e algúns pais, que, se non lles é moita molestia, e -xa que o fan por deporte, non por manifestarse, nin nada reivindicativo-, que toquen pola tardiña que ela xa está espertando e así tamén pode acompañalos na actuación, co seu acompasado Uhhhhh..., Uhhhhh... que lle acae moi ben a un compás de dous por catro.

Pero volvendo ao conto, a curuxa segue enfrascada na lectura dos documentos. Agora le, a transformación en centros integrados suporá un beneficio para toda a comunidade educativa. Pois que ben, os pais encantados, os profesores brincando polos corredores do centro por tanta ledicia, e os alumnos dispostos a facer un botellón para celebrar tan feliz acontecemento. Debeu ser por iso polo que decidiron quedar pechados alí de noite, que a curuxa ben os viu, e engalanaron o centro con pancantas e papeis de variadas cores, e aínda máis, non contentos con tan pouca celebración quixeron continuar, alugando un autobus, para poderen ir todos -pais, profesores e alumnos- a Santiago, e alí xuntarse con outros, tamén moi contentos, que foran tamén a Santiago, para lles dar as grazas aos responsables, por tomar unha decisión tan atinada, e ademais, por llela dar por sorpresa, como nas festas de aniversario. 

    - Agora o entendo -pensa a curuxa-.

Agora busca máis papeis. A consellería investirá 1,7 millóns de euros para contar co apoio de máis de 300 persoas nativas de países de fala inglesa, francesa, alemá e chinesa.

    - Carafio! -pensa a curuxa-. Seica van vir, 278 que falan inglés, 13 francés, 7 alemán e 2 chinés. Isto vai parecer a ONU. E vanse asentar, seica, neses centros plurilingües e nas escolas de idiomas. Que ben así, xa podemos falar con todo o mundo. Claro que, agora que o penso mellor, eu con quen falo, en todo caso, é con outras curuxas e, entre nós, entendémos co noso intercambio de Uhhhh, Uhhhhsss.... 

    - Bueno, igual eu lle falo en inglés, que siempre queda un pouco más chic pero no te sé si me entenderá.

Cansa de rebulir nos papeis oficiais, a curuxa decide coller un xornal, para ler os titulares e non ter que pensar tanto. Colle o Faro de Vigo do día 16. Á curuxa non lle importa que os xornais xa non sexan do día. Como só quere ler os titulares.... Mais un dos titulares chama a súa atención... La Xunta aumentará las horas lectivas a los maestros. Curiosa como é, non pode resistir a tentación de afondar no contido da noticia.(Ver) Debe ser que traballan pouco e quererán, que dean máis clases ou algo así -pensa a curuxa-. Segue a ler que seica llo van dicir aos sindicatos.

    - Moi ben, -pensa a curuxa-. Así non terán que enteirarse pola prensa como vén ocorrendo ultimamente. Pero claro...eu isto que estou lendo, xa se publicou o día 16 e a reunión vai ser o día 21. Cada vez estou máis confusa.

Segue a ler. A reunión non é vinculante. Isto é...chámanos para contarlles un contiño e, ala! para a casa. Ou quizais...para convidalos a tomar o aperitivo...ou calquera outra cousa. Porque como a reunión non é vinculante, igual poden botar unha partida de subastado, ou xogar ao mus. Esta xente da consellería, débeche ser do máis atenta e agradable. Mira ti, chaman aos dos sindicatos e quedan con eles para tomar algo... Así dá ghusto -pensa a curuxa-.

Pero a curuxa segue lendo...

La Consellería de Educación pretende restablecer ahora como lectivas las cuatro horas reducidas en 2007, con una regulación en la jornada de los docentes, de forma que se "ajuste a la misma carga lectiva existente en la mayor parte" de las autonomías.

Con esta medida, Educación busca "garantizar un adecuado apoyo docente a los objetivos educativos en todos los centros de enseñanza de Galicia, con el fin de mejorar la calidad educativa, la atención a los escolares y a los resultados académicos".

La Consellería insiste en que, tras el cambio de 2007, Galicia pasó a ser la CCAA en la que los maestros tienen menos carga lectiva, "lo que no puede redundar en beneficio del alumnado".

La medida, agrega Educación, constituye una apuesta por la mejora de la calidad educativa, ya que los docentes "podrán ocupar más tiempo de su horario de trabajo a actividades lectivas encaminadas a la consecución de la excelencia, sin ver, por otra parte, incrementado el número de horas laborales a la semana".

La redistribución horaria, a juicio de Educación, permitirá también un aumento de las actividades de refuerzo y apoyo por parte del profesorado, "especialmente importante para el alumnado de educación especial, algo que venían reclamando los padres".

Como comeza a verse a luz do día a curuxa apura a lectura...e comeza a tirar as súas propias conclusións:

1.- Os mestres galegos son os que menos traballan.

2.- Isto mellorará a calidade de ensino, as notas e os resultados académicos.

3.- O que quere a consellería é a excelencia con máis horas de traballo lectivo, no que se inclúe, por suposto, a atención por causa dos horarios de transporte escolar, comedor e servizos varios ( igualito que en la privada)

4.- Os de especial traballan pouco. Que traballen catro horas máis (polo menos).

A curuxa, xa pensou. Agora, pasa a acción. Propón que se nomee ao responsable de todas estas medidas, tan beneficiosas para toda a comunidade educativa, “Un muchacho excelente” e que vaiamos todos en tropel a cantarlle esta canción na primeira ocasión que teñamos.

Xa é día. A curuxa marcha para o burato. Polo camiño vai pensando...

Quen lle fara as notas de prensa á consellería?

CALQUERA PARECIDO COA REALIDADE É PURA COINCIDENCIA

Día 16 de xuño.

O Consello do Goberno Galego, acaba de darlle o visto e prace ao decreto de creación de centros integrados de FP. Na comunicación aos medios, que podedes descargar da propia páxina, o aparello de propaganda do goberno pretende facernos ver “a cara bonita” -pensan eles- e ocultar o que agocha o decreto.

Burda maneira de mentir...

Exemplos

1.- Titulares:

A CREACIÓN DE 7 NOVOS CENTROS INTEGRADOS DE FP PERMITIRÁ QUE MÁIS CIDADÁNS POIDAN ACCEDER A UNHA FORMACIÓN PARA O EMPREGO .

Que creación? Se a memoria non nos falla, o decreto do que se lle dou o borrador aos sindicatos ten a seguinte denominación Decreto...../2011 do 16 de xuño pola que transforman Institutos de Educación Secundaria en Centros Integrados de Formación Profesional, fusiónanse centros educativos e se cambian ensinanzas. Mintirosos...

2.-Subtítulos:

A Consellería de Educación dará así resposta a unha demanda social arredor da FP, creando máis de 1.100 novas prazas en ciclos formativos .

Os número non cadran. Onde están esas 1100 prazas? En que centros? Que ciclos? O único que se sabe é, segundo o que din, que van crear 6 ciclos a distancia en toda a comunidade . A ninguén se nos escapa que os ciclos a distancia, requiren menos recursos e o número de matriculados pode inzarse sen demasiado problema de espazos ¿é ou non é?

As prazas que se eliminan non contan. Para crear 1100 prazas virtuais eliminan máis de 2000 de ESO e Bacharelato.

3.- A “demanda social”

Clarooooo! Topamos a pedra filosofal da argumentación. Hai moita demanda social e hai que crear moitas prazas. Ben. É certo. Pero como non vai haber demanda social no contexto no que nos atopamos cunha porcentaxe de paro nunca vista; pois claro que hai demanda social... A xente fai o que faga falta para que lle dean unhas horiñas de traballo en calquera cousa. Agora ben, que ciclos son os que teñen esa demanda? Cantos deses titulados están accedendo hoxe a mercado laboral?

Cantos deses xa teñen un curriculum, que moitas veces teñen que ocultar par ter algo?

Non hai tamén outra moita oferta de formación laboral a través de sindicatos, fundacións, federacións, confederacións, e chiringuitos varios para que coma todo dios?

E el non será que se están indo máis cartos na formación que na promoción eficaz do emprego?

Polo tanto esa non é a cuestión, a cuestión do disfraz da formación profesional non cola...

Evaristo que te he visto

y aunque vayas disfrazado...

te conozco, colorado.

4.- O conto de “ beneficio social”

Que buenas son,

las hermanas............

que buenas son

que nos llevan de excursión...

Todo son vantaxes... conciliamos a vida familiar e a formación dos traballadores e mesmo a formación continua no tocante aos discentes.

Transcribo literalmente porque o parágrafo ten seu aquel:

A Consellería xa se puxo en contacto cos centros educativos para explicarlles que o alumnado da ESO e Bacharelato será colocado en centros da súa contorna, cun desprazamento mínimo, incluso nulo, co que non se causa ningún prexuízo ao alumnado nin ás súas familias.

Mentira, tras mentira...nin a consellería se puxo en contacto cos afectados, nin foi xa, nin foi como é debido. Máis ben foi ao revés, os afectados enteiráronse polos medios de comunicción e tiveron eles que poñerse en contacto cos responsables da desfeita e, estes,...como quen eo chover!

Que cousa é un desprazamento nulo? Eu suxiro que alumnado se apunte a este tipo de desprazamento. Se a Física non falla un desprazamento nulo, debería provocar que permanecesen no mesmo lugar... e entón, claroooooo... xa temos a solución, así xa non se lles causa ningún prexuízo nin a eles nin as súas familias.

A realidade é que o alumnado vaise agrupar en número moito máis numerosos ata chegar a ratio máxima. Iso é un feito, e non admite interpretación. Xa non entramos en outras consideracións, referidas a calidade do ensino nestas circunstancias...

- E o profesorado...?

- O desprazado terá dereito e prioridade na escolla doutro centro na localidade.

- Que ben! Moitas grazas. Que sorte! Vale! Que prazas?

- Ah! Non sei.

-Pero hai ou non hai prazas ? 

- Ah! Non sei.

O certo é que no noso centro, de vintetrés teñen praza nove e o resto queda nunha situación de interinidade sen saber onde vai estar no curso próximo, nin que materias vai dar, nin a quen. Cubrirán prazas que terían que ser cubertas por estes profesionais interinos e estes últimos quedarán no paro.

Isto é un feito e tampouco admite interpretación.

Transcribo o último parágrafo para lle poñer o ramo...

Deste xeito a transformación en centros integrados suporá un beneficio para toda a comunidade educativa, abrindo as portas a unha oferta de ensinanzas máis completa, ao tempo que atende a crecente demanda social duns estudos cun alto nivel de empregabilidade. 
 
Tachánnnnnnnn!          Só lle falta a música! Ten narices!

A Consellería pensa

UN ARGUMENTO SIMPLE E ABSURDO

Aos voceiros do Goberno ( Sr. Román e Sr. Martínez en Ourense) parécelles “incomprensible” que algúns sindicatos e a oposición critiquen a creación de sete novos centros e 1.100 prazas de Formación Profesional e cualifican de “frívolo o insolidario” ese rechazo no actual contexto de emprego e paro xuvenil”. Xustifican a medida, comparándoa cos desprazamentos que tiveron que facer os alumnos da ESO cando se aprobou a LOXSE.

Que terá que ver a promoción da Formación Profesional coa reconversión de centros e os reaxustes de cadro de persoal e alumnado? Sr. Román, Sr. Martínez, non pretendan facernos parvos...
Poder ser que vostedes, a forza de repetirse as súas propias mentiras, acaben créndoas...pero non pretendan que nolas creamos os demais...

Ningúen se opón a que se potencie a Formación Profesional, antes ao contrario, o noso centro -segundo as propias palabras do director xeral que planifica estas medidas, o señor Mira- é un centro de referencia e excelencia. Aquí, implantouse no seu momento a FP Plus, aquí hai programas de empresas virtuais, aquí hai proxectos para emprendedores e a Consellería investiu “un pastón” en crear unhas aulas especiais para simular empresas. É dicir, é a nena bonita da F.P.

Precisamente esa visión “escaparatista” e “miope” da Consellería lévanos ao punto no que estamos agora mesmo. Hai que matar a ESO e o Bacharelato, para, supostamente, facer uns ciclos a distancia e outros que poidan vir a “un centro integrado”. Inventan un decreto e din que os chamados “centros integrados” poden proceder da transformación doutros centros xa existentes.
Sen contar con pais, profesores e alumnos deciden facer da noite para mañá unha reconversión de centros, coa única pretensión de aforrar profesorado, xuntando grupos e repartindo o profesorado onde cadre. Non sabemos se este razonamento lles parecera “comprensible” aos voceiros do goberno. Se non, terémosllo que explicar mellor; pero podemos asegurarlles que o alumnado, o profesorado, a comunidade educativa e a opinión pública enténdeno perfectamente e saben, exactamente, de que se trata...

Non se trata de cuestionar a competencia da Consellería para organizar a rede de centros, non; do que se trata é cuestionar os métodos, os procedementos, os abusos; a falta total e absoluta de consideración polas persoas implicadas e polas consecuencias que as medidas que se toman teñen nas persoas. Trátase precisamente de cuestionarse como se fan as cousas; alumnos que se ven obrigados a ir a un centro que decidiran non escoller; profesorado que se ve sen praza despois de máis de trinta anos de servizo, podendo concursar e tendo a súa praza se as cousas se fixesen ben.

De que vale ter un proxecto educativo nun centro tendo en conta as características propias do alumnado? De que vale a participación do profesorado en proxectos de formación no propio centro durante os últimos anos? De que vale o extraordinario traballo que o centro desenvolve na Biblioteca escolar sendo pioneiro en Galicia, nos programas de Bibliotecas Escolares? De que vale a atención educativa a alumnos con necesidades especiais, se... tal como lles comunicou o Sr. Martínez aos pais na entrevista que tiveron onte día 13, “en setembro o IES Portovello, non existe”.

Quen son os “frívolos e insolidarios”? Xa está ben...

POR QUE NON CONSULTAN AGORA, A PAIS, PROFESORES E ALUMNOS?

Hai aínda poucos días no Parlamento autonómico elaborábase o informe sobre o proxecto de Lei de convivencia e participación. Como ocorre moitas veces... os feitos veñen a demostrar a falacia das palabras. Os nosos dirixentes falan seguido de participación (sobre todo cando lles convén para meternos con calzador unha enquisa que ninguén pediu, que foi manipulada e da que aínda hoxe non hai resultados, coa única intención de xustificar o inxustificable). Falan tanto de participación como despois a ignoran cando toman decisións que afectan a toda unha comunidade educativa sen contar para nada coas persoas afectadas...

A proba tédelas nestas declaracións dos máximos responsables con motivo da presentación do anteproxecto...

Feijóo subliña que a nova Lei de convivencia recoñecerá a autoridade do profesor e favorecerá un mellor clima nas aulas contando coa participación máxima dos pais .... (HA,HA,HA...) A Xunta trata de “dar responsabilidade” á outra parte dos actores educativos que son as familias e, moi concretamente os pais. O obxectivo, relatou, é que se poidan establecer procedementos de consulta e participación directa das familias con carácter orientativo para a administración educativa”, explicou. (Ha,ha,ha...) 

Mar, 04/01/2011 A Lei de Convivencia e Participación busca dignificar o labor docente, corresponsabilizar ás familias e mellorar o clima nas aulas (Ha,ha,ha...)

O conselleiro de Educación presentou hoxe o borrador do anteproxecto desta norma.

O conselleiro de Educación e Ordenación Universitaria, Xesús Vázquez Abad; e o secretario xeral de educación, Jesús Oitavén; presentaron hoxe o borrador do anteproxecto de Lei de Convivencia e Participación da Comunidade educativa, un texto que, tal e como explicou o titular do departamento educativo da Xunta,  ten como obxectivo “crear e reforzar os instrumentos xurídicos que permitan acadar e manter un clima de convivencia, a través da restauración de certos valores e comportamentos e que, simultaneamente, dignifique a profesión docente” (ha,ha ha...) 

De acordo coas demandas da sociedade actual, a futura Lei regulará a participación das familias no proceso educativo, a través de mecanismos de consulta e participación directa. Así, habilítase expresamente á Administración educativa para que poida establecer os correspondentes procedementos dirixidos a facer efectiva a súa implicación no proceso educativo, empregando métodos telemáticos ou medios dos mesmos centros escolares. 

O que di a lei é...

A lei incide moi especialmente na corresponsabilidade das nais e pais ou titores en devandita tarefa, e por iso vincula a regulación da convivencia nos centros docentes ao establecemento de canles para a participación directa daqueles no ensino e no propio proceso educativo .

1.  As nais e pais ou titores, en relación coa educación dos seus fillos ou pupilos, son titulares dos seguintes dereitos de convivencia e participación:

a)  A estar informados sobre o progreso da aprendizaxe e integración socioeducativa dos seus fillos ou pupilos, para o que se lles facilitará o acceso ao profesorado e aos membros dos equipos directivos dos centros docentes.

b)  A recibir información sobre as normas que regulamentan a convivencia nos centros docentes e a ser oídos, nos termos previstos por esta lei, nos procedementos disciplinarios para a imposición de medidas correctoras de condutas contrarias á convivencia dos seus fillos ou pupilos.

c)  A participar no proceso educativo a través de consultas e outros procedementos de participación directa que estableza a Administración educativa. 

Que entenden eles que é a convivencia?

Convivencia é non escoitar aos demais?

Convivencia é que estamos en paz porque fas o que eu digo?

Convivencia é acatar sen rechistar unha decisión arbitraria, inxusta e desleal?

Que valores pretenden que transmitamos aos nosos alumnos ou aos nosos fillos, se dende a Administración non se respectan os máis elementais principios de participación?

Que clase de convivencia é esta?  

Déixense de andrómenas, isto non é convivencia, isto supón unha agresión e como tal é vivida por toda a Comunidade Educativa.

ROGELIO MARTÍNEZ NON TEN RAZÓN

O delegado territorial descoñece a procedencia de grande parte do alumnado do centro.

O delegado territorial achega nunha nota de prensa datos que pretenden ser obxectivos, pero que son datos interesados. De novo, arguméntase a creación do centro integrado para tomar a medida de supresión da ESO e Bacharelato. O ciclo que di que se vai crear no IES PORTOVELLO é un ciclo de Educación Infantil a distancia.

O IES PORTOVELLO morre de éxito...

Por ser un centro de referencia en ciclos formativos, deixa de atender as necesidades de alumnado na ESO e no Bacharelato. O delegado territorial descoñece que unha parte do noso alumnado xa vén do IES As Lagoas e escolleu o noso centro porque lle dá unhas oportunidades que alí non teñen. A medida que se toma obriga ao alumnado a ir ao centro que non querían ir.

Enchénselle a boca ao delegado territorial ao dicir que se incrementará en tres unidades o IES As Lagoas. Cantos docentes do IES Portovello pensa que se van colocar nesas tres unidades? A cantos docentes do IES Portovello se lles comunicou esta medida para que puideran concursar? Posiblemente o delegado territorial ignora que a resolución do concurso acaba de ser publicada recentemente. A medida obriga ao profesorado a permanecer nunha situación de provisionalidade durante moitos anos e moitos deles teñen xa, máis de trinta anos de servizos.

O delegado territorial descoñece que ao IES Portovello acode alumnado que está a facer o bacharelato musical, tamén no Conservatorio, e que este alumnado ten unha adaptación horaria especial para poder seguir os seus estudos. A medida obriga a este alumnado a reconsiderar a súa opción e adicarse a unha cousa ou á outra.

Di o delegado territorial «É imprescindible liberar Portovello por adaptarse á LOE e porque hai ciclos que teñen que pasar de 1.400 a 2.000 horas e iso precisa doblar aulas» E nós preguntámonos que tipo de liberación e esta? porque no edificio de ESO e Bacharelato as aulas non está adaptadas para os ciclos, e teñen que facer obras... do mesmo xeito que as terían que facer no outro edificio, para o cal xa hai un proxecto que está feito e para o cal se destinaran 60.000 euros.

O delegado territorial ignora que o centro incrementou notablemente a matrícula no curso presente e que houbo que crear unha unidade máis en primeiro de bacharelato para acoller o alumnado de toda a provincia que quere facer o Bacharelato das Artes, Música e Danza e non sabe que é moi posible que o curso próximo unha unidade non sexa suficiente para acoller todo este alumnado. Por que se argumenta que hai pouca matrícula, cando no noso centro está incrementándose ano a ano e outros centros non teñen a matrícula que nós temos? Sr. Martínez, no pretenda que comunguemos con rodas de muíño...Isto é unha reconversión pura e dura, sen contar cos afectados, e co único propósito de debilitar a calidade dos servizos públicos, co pretexto do aforro pero coa realidade evidente de favorecer a ensinanza privada á que se lle amplían os seus concertos dándolles máis cartos e creándolles máis unidades.